De veiligheid en werkzaamheid van telmisartan voor de beheersing van systemische hypertensie boven 200 mmHg is niet getest. Speciale voorzorgsmaatregelen voor veilig gebruik bij de doeldiersoorten: De veiligheid en werkzaamheid van telmisartan is niet getest bij katten jonger dan 6 maanden. Bij katten die behandeld worden met dit diergeneesmiddel is het een goede klinische praktijk om de bloeddruk te controleren wanneer de dieren onder anesthesie zijn. Vanwege het werkingsmechanisme van het diergeneesmiddel tijdelijk hypotensie optreden. Bij klinische verschijnselen van hypotensie dient symptomatische behandeling (bijv. vloeistoftherapie) te worden toegepast. De dosering van telmisartan dient te worden verlaagd als de systolische bloeddruk (SBD) consistent lager is dan 120 mmHg of als er gelijktijdige verschijnselen van hypotensie zijn. Zoals bekend is van stoffen die op het renine-angiotensine-aldosteron systeem (RAAS) inwerken, zou een lichte verlaging van het aantal rode bloedcellen kunnen voorkomen. Tijdens de behandeling dient het aantal rode bloedcellen dan ook gecontroleerd te worden. Stoffen die op het RAAS systeem inwerken, kunnen leiden tot een vermindering van de glomerulaire filtratiesnelheid en een verslechtering van de nierfunctie bij katten met ernstige nieraandoeningen. De veiligheid en werkzaamheid van telmisartan bij dergelijke patiënten is niet onderzocht. Bij gebruik van dit diergeneesmiddel bij katten met ernstige nieraandoeningen, is het raadzaam de nierfunctie (plasma creatinine concentratie) te controleren. Bij katten met hypertensie is het een goede klinische praktijk om regelmatig de bloeddruk te controleren. Speciale voorzorgsmaatregelen te nemen door de persoon die het diergeneesmiddel aan de dieren toedient: In geval van accidentele ingestie dient onmiddellijk een arts te worden geraadpleegd en de bijsluiter of het etiket te worden getoond. Vermijd contact met de ogen. In geval van accidenteel contact met de ogen dienen de ogen met water te worden uitgespoeld. Was de handen na gebruik. Zwangere vrouwen dienen extra voorzichtig te zijn en dienen contact met het diergeneesmiddel te vermijden, dit omdat stoffen die werken op het RAAS, zoals angiotensine-receptorblokkers (ARB's) en ACE-remmers, tijdens de zwangerschap bij mensen het ongeboren kind kunnen beïnvloeden. Personen met een bekende overgevoeligheid voor telmisartan of andere sartans/ARB's moeten contact met het diergeneesmiddel vermijden.

Vermindering van proteïnurie geassocieerd met chronische nierziekte bij katten.
Behandeling van systemische hypertensie bij de kat.

3.8 Interactie met andere geneesmiddelen en andere vormen van interactie Er zijn geen geneesmiddelen-interacties bekend uit de beschikbare gegevens van katten met chronisch nierfalen en/of hypertensie voor het gebruik van telmisartan en andere geneesmiddelen die de bloeddruk verlagen (zoals amlodipine) of interfereren met het RAAS (zoals angiotensine�receptorblokkers (ARB's) of ACE-remmers). De combinatie van dergelijke middelen kan leiden tot additieve hypotensieve effecten of kan de nierfunctie veranderen. Bij gelijktijdige behandeling met amlodipine in de aanbevolen dosis voor verlaging van proteïnurie geassocieerd met chronische nierziekte bij katten werden geen klinische verschijnselen van hypotensie waargenomen.

Katten: Zelden (1 tot 10 dieren/ 10.000 behandelde dieren): Gastro-intestinale verschijnselen (regurgitatie1, braken2, diarree2). Verhoogde nierwaarden (creatinine en/of bloed-ureum-stikstof), chronisch nierfalen. Zeer zelden (< 1 dier/ 10.000 behandelde dieren, inclusief geïsoleerde rapporten): Verhoogde leverenzymen3. Verlaagd aantal rode bloedcellen (zie rubriek 'Speciale waarschuwingen'). 1 Mild en periodiek 2. Braken en diarree worden vaak gemeld bij toediening van de startdosis van 2 mg/kg voor systemische hypertensie. Mild en voorbijgaand 3 Waarden normaliseerden binnen enkele dagen na het stoppen van de behandeling.

Het melden van bijwerkingen is belangrijk. Op deze manier kan de veiligheid van een diergeneesmiddel voortdurend worden bewaakt. Indien u bijwerkingen vaststelt, zelfs wanneer die niet in deze bijsluiter worden vermeld, of u vermoedt dat het geneesmiddel niet heeft gewerkt, neem dan in eerste instantie contact op met uw dierenarts. U kunt bijwerkingen ook melden aan de lokale vertegenwoordiger van de houder van de vergunning voor het in de handel brengen met behulp van de contactgegevens aan het einde van deze bijsluiter of via uw nationale meldsysteem.

Niet gebruiken tijdens dracht of lactatie (zie ook rubriek 3.7). Niet gebruiken bij overgevoeligheid voor het werkzame bestanddeel of (één van) de hulpstoffen.

De veiligheid van het diergeneesmiddel is niet bewezen bij drachtige en zogende katten, of katten die bestemd zijn voor de fokkerij. Niet gebruiken tijdens dracht en lactatie (zie rubriek "Contra-indicaties").

Oraal gebruik.

Het diergeneesmiddel dient eenmaal daags direct in de mond of met een kleine hoeveelheid voedsel te worden toegediend. Dit diergeneesmiddel is een orale oplossing en wordt door de meeste katten goed geaccepteerd.

De oplossing dient te worden toegediend met behulp van de bijgesloten doseerspuit uit de verpakking. De spuit past op de fles en heeft een maatverdeling per ml.

Chronische nierziekte bij katten – eenmaal daags toe te dienen hoeveelheden: De aanbevolen dosering is 1 mg telmisartan/kg lichaamsgewicht.

Dosering: 1 mg telmisartan/kg lichaamsgewicht Sterkte [mg/ml] Dosering/kg lichaamsgewicht [ml] 4 0,25 10 0,1

Systemische hypertensie – eenmaal daags toe te dienen hoeveelheden: De aanbevolen startdosering is 2 mg telmisartan/kg lichaamsgewicht.

Dosering: 2 mg telmisartan/kg lichaamsgewicht Sterkte [mg/ml] Dosering/kg lichaamsgewicht [ml] 4 0,5 10 0,2

Na 4 weken kan de dosering van telmisartan worden verlaagd bij katten met een systolische bloeddruk van minder dan 140 mmHg (in stappen van 0,5 mg/kg), op advies van de dierenarts. Als de systolische bloeddruk gedurende het ziekteverloop toeneemt, kan de dagelijkse dosis opnieuw worden verhoogd tot aan 2 mg/kg. Het beoogde systolische-bloeddrukbereik ligt tussen 120 en 140 mmHg. Als de systolische bloeddruk lager is dan dit doel of als er tegelijkertijd verschijnselen zijn van hypotensie, raadpleeg dan de rubriek 'Speciale waarschuwingen'.