Speciale waarschuwingen: Men dient ervoor te zorgen dat de volgende praktijken worden vermeden, omdat ze het risico op ontwikkeling van resistentie verhogen wat uiteindelijk zou kunnen leiden tot een ineffectieve behandeling: - Te frequent en herhaald gebruik van anthelmintica van eenzelfde groep, gedurende een langere tijdsperiode. - Onderdosering, door onderschatting van het lichaamsgewicht, onjuiste toediening van het diergeneesmiddel, of een onjuist gekalibreerd doseerapparaat (indien van toepassing). Vermoedelijke klinische gevallen van resistentie tegen anthelmintica moeten nader onderzocht worden door middel van geschikte testen (bijv. Fecale Egg Count Reduction Test). Wanneer het resultaat van de test(en) duidelijk wijst op resistentie tegen een bepaald anthelminticum, moet een anthelminticum van een andere farmacologische groep met een ander werkingsmechanisme worden toegediend. Bij runderen is er, binnen de EU, resistentie gemeld bij Cooperia spp., Ostertagaia ostertagi en Trichostrongylus spp.. voor macrocylische lactonen (waaronder ivermectine). Gebruik dit product daarom enkel na kennis te hebben genomen van de lokale (regionale, bedrijfsgebonden) epidemiologische informatie over de gevoeligheid voor deze nematoden en van de aanbevelingen om verdere resistentieontwikkeling tegenover anthelmintica te beperken. Het gebruik van anthelmintica kan leiden tot de ontwikkeling van resistentie. Om dit risico te verminderen vraag raad aan uw dierenarts ofspecialist voor het meest geschikte controleschema.

Doeldier : runderen

Dit diergeneesmiddel is aangewezen voor de behandeling en bestrijding van de volgende pathogene

parasietenspecies bij rundvee:

Maagdarmnematoden (volwassen & L4) :

Ostertagia ostertagi (L3 en geïnhibeerde L4 larven inbegrepen)

Ostertagia lyrata

Haemonchus placei

Trichostrongylus axei

Trichostrongylus colubriformis

Cooperia surnabada

Cooperia oncophora

Cooperia punctata

Cooperia pectinata

Oesophagostomum radiatum

Nematodirus helvetianus (volwassen)

Nematodirus spathiger (volwassen)

Strongyloides papillosus (volwassen)

Bunostomum phlebotomum

Longwormen :

Dictyocaulus viviparus (geïnhibeerde larven inbegrepen)

Andere nematodes :

Thelazia spp. (volwassen)

Toxocara vitulorum (volwassen)

Huidwormen

Parafilaria bovicola (volwassen)

Leverbotten

Fasciola hepatica (volwassen)

Fasciola gigantica (volwassen)

Runderhorzels (parasitaire stadia) :

Hypoderma bovis

Hypoderma lineatum

Luizen :

Linognathus vituli

Haematopinus eurysternus

Solenopotes capillatus

Mijten :

Psoroptes ovis (syn. P. communis var. bovis)

Sarcoptes scabiei var. bovis

Dit diergeneesmiddel helpt ter bestrijding van:

Bijtende luizen :

Damalinia bovis

Mijten :

Chorioptes bovis

Het diergeneesmiddel, toegediend aan de aanbevolen dosering van 1 ml per 50 kg levend gewicht,

bestrijdt doeltreffend opgelopen besmettingen met Haemonchus placei en Cooperia surnabada gedurende

de eerste 14 dagen na behandeling en opgelopen besmettingen met Ostertagia ostertagi en

Oesophagostomum radiatum gedurende de eerste 21 dagen na behandeling en opgelopen besmettingen

met Dictyocaulus viviparus gedurende de eerste 28 dagen na de behandeling.

Interactie met andere geneesmiddelen en andere vormen van interactie:

Het diergeneesmiddel mag simultaan gebruikt worden met het vaccin tegen mond- en klauwzeer, of het Clostridium-vaccin, of het vaccin tegen infectieuze boviene rhinotracheitis, of het Parainfluenza 3-vaccin, ingespoten op andere plaatsen.

In vitro is aangetoond dat de activiteit van ivermectine verhoogd wordt door benzodiazepinederivaten.

1. BIJWERKINGEN

Een voorbijgaande hinder werd waargenomen bij sommige runderen na subcutane inspuiting. Zelden werden zwellingen van weke delen op de injectieplaats waargenomen. Deze reacties verdwenen zonder behandeling.

De frequentie van bijwerkingen wordt als volgt gedefinieerd: - Zeer vaak (meer dan 1 op de 10 behandelde dieren vertonen bijwerking(en)) - Vaak (meer dan 1 maar minder dan 10 van de 100 behandelde dieren) - Soms (meer dan 1 maar minder dan 10 van de 1.000 behandelde dieren) - Zelden (meer dan 1 maar minder dan 10 van de 10.000 behandelde dieren) - Zeer zelden (minder dan 1 van de 10.000 behandelde dieren, inclusief geïsoleerde rapporten).

Indien u bijwerkingen vaststelt, zelfs wanneer die niet in deze bijsluiter worden vermeld, of u vermoedt dat het diergeneesmiddel niet werkzaam is, wordt u verzocht uw dierenarts hiervan in kennis te stellen

Dit diergeneesmiddel mag niet voor intraveneuze of intramusculaire inspuiting gebruikt worden. Bijwerkingen met dodelijke afloop werden waargenomen na toediening van ivermectine aan honden – in het bijzonder bij collies, bobtails – en aan schildpadden. Niet gebruiken bij overgevoeligheid voor de werkzame bestanddelen of één van de hulpstoffen.

Aan de aanbevolen dosering werden geen nadelige neveneffecten waargenomen op de vruchtbaarheid of op de dracht van fokdieren. Lactatie: Melkkoeien niet behandelen tijdens de lactatie of binnen 60 dagen vόόr het kalven indien de melk of melkproducten voor menselijke consumptie gebruikt worden.

Jonge en volwassen dieren Toediening enkel door subcutane inspuiting achter de schouder aan de dosis van 1 ml per 50 kg levend gewicht (overeenkomend met de aanbevolen doseringen van 0,2 mg ivermectine en 2,0 mg clorsulon per kg levend gewicht). Doseringen hoger dan 10 ml moeten tussen twee injectieplaatsen verdeeld worden. Voor een juiste dosering moet het lichaamsgewicht zo nauwkeurig mogelijk bepaald worden; de nauwkeurigheid van het doseerhulpmiddel dient te worden nagegaan. Als dieren groepsgewijs behandeld worden in plaats van individueel, dienen zij op gewicht te worden ingedeeld in groepen en moet de toe te dienen dosis op basis daarvan worden berekend, dit om onder- of overdosering te vermijden. Een naald van 1,5 à 2 cm gebruiken. Steriel materiaal gebruiken. Verschillende injectieplaatsen moeten gebruikt worden voor andere producten voor parenteraal gebruik.