Forthyron Flavoured tabletten voor honden. Levothyroxine natrium. Ronde tablet, gebroken wit met bruine vlekken en een breukstreep aan één zijde. De tabletten kunnen in twee of vier gelijke delen worden gebroken.

Speciale waarschuwingen: Een voorlopige klinische diagnose van hypothyreoїdie dient bevestigd te worden met geschikte testen. Speciale voorzorgsmaatregelen voor veilig gebruik bij de doeldiersoorten: De tabletten bevatten smaakstof. Bewaar de tabletten buiten bereik van dieren om accidentele ingestie te voorkomen. Het verhoogde metabolisme als gevolg van een behandeling met levothyroxine kan een dusdanige belasting geven op een slecht functionerend hart, dat hartfalen kan optreden. Hypothyreoїde honden die lijden aan hypoadrenocorticisme (Ziekte van Addison) hebben een verminderd vermogen om levothyroxine natrium te metaboliseren en hebben daarom een verhoogd risico op overdosering. Om een hypoadrenocorticale crisis te voorkomen dienen honden met gelijktijdig hypoadrenocorticisme en hypothyreoїdie eerst met glucocorticoїden en rnineralocorticoїden te worden gestabiliseerd voordat de behandeling met levothyroxine natrium begonnen wordt. Hierna dienen de thyroїdfunctietesten te worden herhaald, waarna wordt aangeraden om geleidelijk levothyroxine therapie te introduceren, startende met 25% van de normale dosis, en dit elke twee weken stapsgewijs op te bouwen met 25% per stap, totdat de optimale stabilisatie is bereikt. Stapsgewijze opbouw van de dosering wordt ook aangeraden bij honden met gelijktijdige andere aandoeningen, met name bij honden met hartaandoeningen, diabetes mellitus en nier- of leveraandoeningen. Speciale voorzorgsmaatregelen te nemen door de persoon die het diergeneesmiddel aan de dieren toedient: Ongebruikte delen van tabletten moeten worden teruggeplaatst in de open blisterverpakking en bij de volgende toediening worden gebruikt. Na toediening van de tablet handen wassen. Zwangere vrouwen dienen voorzichtigheid in acht te nemen bij omgang met het diergeneesmiddel. In geval van accidentele ingestie dient onmiddellijk een arts te worden geraadpleegd en de bijsluiter of het etiket te worden getoond. Voor de arts: dit diergeneesmiddel bevat een hoge concentratie levothyroxine natrium en kan in geval van ingestie een risico vormen voor mensen, met name kinderen. Dracht en lactatie: De veiligheid van het diergeneesmiddel is niet bewezen bij drachtige of lacterende teven. Echter, levothyroxine wordt op natuurlijke wijze in het lichaam aangemaakt en schildklierhormonen zijn essentieel voor de ontwikkeling van de foetus, met name gedurende het eerste deel van de dracht. Hypothyreoїdie tijdens de dracht kan aanleiding zijn voor zware complicaties, zoals foetale sterfte en tegenvallende resultaten bij de geboorte. De onderhoudsdosering van levothyroxine natrium moet mogelijk worden aangepast tijdens de dracht. Drachtige teven moeten daarom regelmatig worden gevolgd van conceptie tot een aantal weken na het werpen, door de dierenarts. Breng uw dierenarts ervan op de hoogte als u van plan bent om met uw hond te fokken of als uw hond drachtig is. Interactie met andere geneesmiddelen en andere vormen van interactie: Een aantal diergeneesmiddelen kan de plasma- of weefselbinding van thyroїdhormonen verslechteren of het metabolisme van thyroїd hormonen veranderen (b.v. barbituraten, antacida, anabole steroїden, diazepam, furosemide, mitotaan, fenylbutazon, fenytoïne, propranolol, hoge doseringen van salicylaten en sulfonamiden). Wanneer honden behandeld worden, die gelijktijdig andere medicatie toegediend krijgen, dient rekening te gehouden worden met de eigenschappen van deze stoffen. Breng uw dierenarts ervan op de hoogte als uw hond gelijktijdig met enig ander diergeneesmiddel wordt behandeld aangezien dit de werking kan beïnvloeden. Oestrogenen kunnen leiden tot een hogere behoefte aan schildklierhormoon. Ketamine kan tachycardie en hypertensie veroorzaken bij patiënten die schildklierhormonen krijgen. Het effect van catecholamines en sympathicomimetica wordt versterkt door levothyroxine. Bij patiënten die starten met de schildklierhormoontherapie en die lijden aan gecompenseerd congestief hartfalen kan een verhoging van de digitalis dosis nodig zijn. Tijdens de behandeling van hypothyreoїdie bij patiënten die tegelijkertijd diabetes hebben, wordt het aangeraden om het verloop van de diabetes nauwgezet te volgen. De meeste honden die langdurig, dagelijks, hoog gedoseerd worden met glucocorticoїden, zullen zeer lage of niet te detecteren plasma T4-concentraties hebben en tevens subnormale T3-waarden. Overdosering: Na toediening van een overdosering kunnen verschijnselen van toxiciteit optreden die gerelateerd zijn aan verhoogde spiegels van schildklierhormoon. Toxiciteit als bijwerking van lichte oversupplementatie is ongewoon bij honden, aangezien honden in staat zijn om thyroїd hormonen af te breken en uit te scheiden. Een eenmalige overdosering van 3 tot 6 maal de aanbevolen dosering is voor de gezonde hond met een normale schildklierfunctie ongevaarlijk, en maatregelen zijn niet nodig. In geval van accidentele inname van grote hoeveelheden van het diergeneesmiddel kan de absorptie geremd worden door braken op te wekken en orale toediening van zowel geactiveerde kool als magnesium sulfaat. Langdurig overdoseren kan theoretisch leiden tot klinische verschijnselen van overmaat aan schildklierhormoon, zoals polydipsie, polyurie, hijgen, gewichtsverlies zonder gebrek aan eetlust, en tachycardie en/of nerveusheid. De aanwezigheid van deze verschijnselen zou moeten resulteren in een evaluatie van plasma T4-waarde om de diagnose te bevestigen en onmiddellijke stopzetting van de supplementatie. Als de verschijnselen verdwenen zijn (dagen tot weken), de levothyroxine dosering opnieuw beoordeeld is en het dier helemaal hersteld is, kan begonnen worden met een lagere dosis, waarbij het dier zeer goed in de gaten gehouden moet worden. Neem contact op met uw dierenarts in geval van overdosering. Speciale beperkingen op het gebruik en speciale voorwaarden voor het gebruik: Niet van toepassing.

Voor de behandeling van hypothyreoїdie (onvoldoende productie van schildklierhormoon) bij honden.

CONTRA-INDICATIES

• Niet gebruiken bij honden die lijden aan een onbehandelde bijnier insufficiëntie.
• Niet gebruiken in gevallen van bekende overgevoeligheid voor levothyroxine natrium.

DIERSOORT WAARVOOR HET DIERGENEESMIDDEL BESTEMD IS

Hond

GEHALTE AAN WERKZAME EN OVERIGE BESTANDDELEN

Bevat per tablet:

• 200 μg levothyroxine natrium overeenkomend met 194 μg levothyroxine.
• 400 μg levothyroxine natrium overeenkomend met 389 μg levothyroxine.
• 600 μg levothyroxine natrium overeenkomend met 583 μg levothyroxine.
• 800 μg levothyroxine natrium overeenkomend met 778 μg levothyroxine.

Interactie met andere geneesmiddelen en andere vormen van interactie: Een aantal diergeneesmiddelen kan de plasma- of weefselbinding van thyroїdhormonen verslechteren of het metabolisme van thyroїd hormonen veranderen (b.v. barbituraten, antacida, anabole steroїden, diazepam, furosemide, mitotaan, fenylbutazon, fenytoïne, propranolol, hoge doseringen van salicylaten en sulfonamiden). Wanneer honden behandeld worden, die gelijktijdig andere medicatie toegediend krijgen, dient rekening te gehouden worden met de eigenschappen van deze stoffen. Breng uw dierenarts ervan op de hoogte als uw hond gelijktijdig met enig ander diergeneesmiddel wordt behandeld aangezien dit de werking kan beïnvloeden. Oestrogenen kunnen leiden tot een hogere behoefte aan schildklierhormoon. Ketamine kan tachycardie en hypertensie veroorzaken bij patiënten die schildklierhormonen krijgen. Het effect van catecholamines en sympathicomimetica wordt versterkt door levothyroxine. Bij patiënten die starten met de schildklierhormoontherapie en die lijden aan gecompenseerd congestief hartfalen kan een verhoging van de digitalis dosis nodig zijn. Tijdens de behandeling van hypothyreoїdie bij patiënten die tegelijkertijd diabetes hebben, wordt het aangeraden om het verloop van de diabetes nauwgezet te volgen. De meeste honden die langdurig, dagelijks, hoog gedoseerd worden met glucocorticoїden, zullen zeer lage of niet te detecteren plasma T4-concentraties hebben en tevens subnormale T3-waarden.

Het herstel van lichaamsactiviteit kan andere gezondheidsgerelateerde problemen, zoals artritis, demaskeren of intensiveren. Bijwerkingen van schildklierhormonen zijn over het algemeen gerelateerd aan overdosering en komen overeen met de symptomen van hyperthyreoïdie, namelijk meer drinken en urineren, gewichtsverlies zonder verlies van eetlust, buitensporige voedselinname, hijgen, hyperactiviteit, exciteerbaarheid en verhoogde hartslag.

Overgevoeligheidsreacties (pruritus) worden zeer zelden gerapporteerd.

De frequentie van bijwerkingen wordt als volgt gedefinieerd:

• Zeer vaak (meer dan 1 op de 10 behandelde dieren vertonen bijwerking(en))
• Vaak (meer dan 1 maar minder dan 10 van de 100 behandelde dieren)
• Soms (meer dan 1 maar minder dan 10 van de 1.000 behandelde dieren)
• Zelden (meer dan 1 maar minder dan 10 van de 10.000 behandelde dieren)
• Zeer zelden (minder dan 1 van de 10.000 behandelde dieren, inclusief geïsoleerde rapporten)

Indien u bijwerkingen vaststelt, zelfs wanneer die niet in deze bijsluiter worden vermeld, of u vermoedt dat het diergeneesmiddel niet werkzaam is, wordt u verzocht uw dierenarts hiervan in kennis te stellen.

Niet gebruiken bij honden die lijden aan een onbehandelde bijnier insufficiëntie.

Niet gebruiken in gevallen van bekende overgevoeligheid voor levothyroxine natrium of één van de hulpstoffen.

Dracht en lactatie: De veiligheid van het diergeneesmiddel is niet bewezen bij drachtige of lacterende teven. Echter, levothyroxine wordt op natuurlijke wijze in het lichaam aangemaakt en schildklierhormonen zijn essentieel voor de ontwikkeling van de foetus, met name gedurende het eerste deel van de dracht. Hypothyreoїdie tijdens de dracht kan aanleiding zijn voor zware complicaties, zoals foetale sterfte en tegenvallende resultaten bij de geboorte. De onderhoudsdosering van levothyroxine natrium moet mogelijk worden aangepast tijdens de dracht. Drachtige teven moeten daarom regelmatig worden gevolgd van conceptie tot een aantal weken na het werpen, door de dierenarts. Breng uw dierenarts ervan op de hoogte als u van plan bent om met uw hond te fokken of als uw hond drachtig is.

DOSERING VOOR ELKE DOELDIERSOORT, WIJZE VAN GEBRUIK EN TOEDIENINGSWEG

De aanbevolen startdosering van levothyroxine natrium is 10 μg/kg lichaamsgewicht oraal elke 12 uur.

Door de variatie in absorptie en metabolisme, kan het nodig zijn om de dosis aan te passen voordat een complete klinische respons wordt gezien. De initiële dosis en frequentie van toediening zijn slechts een startpunt. De therapie moet worden afgestemd op de individuele behoeften van de hond, onder begeleiding van de dierenarts.

Bij de hond kan de absorptie van levothyroxine worden beïnvloedt door de aanwezigheid van voedsel. Het tijdstip van behandeling in relatie tot de voeding moet daarom van dag tot dag consistent zijn.

Om een tablet accuraat en eenvoudig in vier delen te breken, de tablet met de breukstrepen naar boven leggen en druk uitoefen met de duim.

Om een tablet in twee delen te breken, de tablet met de breukstrepen naar boven leggen en één helft naar beneden duwen. Duw daarna de andere helft naar beneden.

Wanneer een eerste behandeling gestart wordt bij honden die minder wegen dan 5 kg lichaamsgewicht, moet een kwart van een 200 μg tablet één maal daags worden toegediend. Deze gevallen moeten nauwlettend worden gevolgd door de dierenarts.

AANWIJZINGEN VOOR EEN JUISTE TOEDIENING

WACHTTERMIJN

Niet van toepassing