Speciale voorzorgsmaatregelen voor gebruik bij dieren: Wanneer het diergeneesmiddel wordt gebruikt dient rekening gehouden te worden met het officiële en nationale beleid ten aanzien van antimicrobiële middelen. Het gebruik van fluoroquinolonen dient te worden beperkt tot behandeling van aandoeningen, die slecht hebben gereageerd of naar verwachting slecht zullen reageren op andere groepen antimicrobiële middelen. Indien mogelijk dienen fluoroquinolonen uitsluitend te worden gebruikt op basis van gevoeligheidstesten. Wanneer het diergeneesmiddel anders wordt gebruikt dan aangegeven in de bijsluiter kan dit het aantal bacteriën dat resistent is tegen fluoroquinolonen verhogen en de effectiviteit van behandeling met andere quinolonen verminderen vanwege de mogelijkheid van kruisresistentie. Bijzondere voorzichtigheid is geboden bij het gebruik van enrofloxacine in dieren met een verminderde nierfunctie. Dien geen onverdund product toe. Meng grondig. Rechtstreekse orale toediening is in verband gebracht met necrose van de wangen en keel. Dit diergeneesmiddel mag alleen worden toegediend volgens de indicaties in "Aanwijzingen voor een juiste toediening" (Dosering en toedieningsweg). Speciale voorzorgsmaatregelen te nemen door de persoon die het diergeneesmiddel aan de dieren toedient: Personen met een bekende overgevoeligheid voor (fluoro)quinolonen of voor één van de hulpstoffen dienen contact met het diergeneesmiddel te vermijden. Het onverdunde diergeneesmiddel is sterk alkalisch en kan irritatie veroorzaken als het in contact komt met de huid of de ogen. Draag persoonlijke beschermingsuitrusting bestaande uit ondoorlaatbare handschoenen wanneer met dit diergeneesmiddel wordt gewerkt. Vermijd contact met huid of ogen. Was spatten op de huid of ogen onmiddellijk af met veel water. Raadpleeg een arts als de irritatie aanhoudt. Was na gebruik de handen. Niet eten, drinken of roken tijdens gebruik van het diergeneesmiddel. Dracht, lactatie en leg: Konijnen en knaagdieren Laboratorium studies van ratten en konijnen hebben geen bewijs opgeleverd voor teratogene effecten maar wel voor foetotoxische effecten bij maternotoxische doseringen. De veiligheid van het diergeneesmiddel tijdens dracht en lactatie is niet vastgesteld. Uitsluitend gebruiken overeenkomstig de baten/risico beoordeling door de behandelend dierenarts. Siervogels en reptielen De veiligheid van het diergeneesmiddel tijdens de leg is niet vastgesteld. Fluoroquinolonen kunnen nadelige effecten hebben op ontwikkelende eieren. Uitsluitend gebruiken overeenkomstig de baten/risico beoordeling door de behandelend dierenarts. Interactie met andere geneesmiddelen en andere vormen van interactie: Gebruik enrofloxacine niet gelijktijdig met antimicrobiële substanties die antagonistisch reageren op quinolonen (bijv. macroliden, tetracyclines of fenicolen). Niet gelijktijdig gebruiken in combinatie met theofylline omdat de eliminatie van theofylline vertraagd kan worden. Gelijktijdig gebruik van stoffen die aluminium, calcium of magnesium bevatten kunnen een nadelig effect hebben op de opname van enrofloxacine. Overdosering (symptomen, procedures in noodgevallen, antidota): In geval van onbedoelde overdosering kunnen zich stoornissen van het spijsverteringskanaal (bijv. braken, diarree) en neurologische stoornissen voordoen

Konijnen Behandeling van infecties van het spijsverteringsstelsel en de ademhalingswegen veroorzaakt door voor enrofloxacine gevoelige stammen van: E.coli, Pasteurella multocida en Staphylococcus spp. Behandeling van huid en wondinfecties veroorzaakt door voor enrofloxacine gevoelige stammen van Staphylococcus aureus. Knaagdieren, reptielen en siervogels Behandeling van infecties van het spijsverteringsstelsel, waar klinische ervaring, zo mogelijk ondersteund door gevoeligheidstests van het causale organisme, enrofloxacine als aangewezen middel indiceert.

Gebruik enrofloxacine niet gelijktijdig met antimicrobiële substanties die antagonistisch reageren op quinolonen (bijv. macroliden, tetracyclines of fenicolen). Niet gelijktijdig gebruiken in combinatie met theofylline omdat de eliminatie van theofylline vertraagd kan worden. Gelijktijdig gebruik van stoffen die aluminium, calcium of magnesium bevatten kunnen een nadelig effect hebben op de opname van enrofloxacine.

In zeldzame gevallen kunnen spijsverteringsstoornissen (bijv. diarree) optreden. Deze symptomen zijn doorgaans mild en voorbijgaand van aard. Gedurende de periode van snelle groei kan enrofloxacine van invloed zijn op kraakbeen in gewrichten. De frequentie van bijwerkingen wordt als volgt gedefinieerd: - Zeer vaak (meer dan 1 op de 10 behandelde dieren vertonen bijwerking(en)) - Vaak (meer dan 1 maar minder dan 10 van de 100 behandelde dieren) - Soms (meer dan 1 maar minder dan 10 van de 1.000 behandelde dieren) - Zelden (meer dan 1 maar minder dan 10 van de 10.000 behandelde dieren) - Zeer zelden (minder dan 1 van de 10.000 behandelde dieren, inclusief geïsoleerde rapporten) Indien u bijwerkingen vaststelt, zelfs wanneer die niet in deze bijsluiter worden vermeld, of u vermoedt dat het diergeneesmiddel niet werkzaam is, wordt u verzocht uw dierenarts hiervan in kennis te stellen. Als alternatief kunt u dit rapporteren via uw nationaal meldsysteem {details van het nationaal meldsysteem}.

Niet gebruiken bij overgevoeligheid voor het werkzame bestanddeel, voor (fluoro)quinolonen of één van de hulpstoffen. Niet gebruiken in dieren die epileptisch zijn of lijden aan toevallen aangezien enrofloxacine stimulatie van het centraal zenuwstelsel kan veroorzaken.

Dracht, lactatie en leg: Konijnen en knaagdieren Laboratorium studies van ratten en konijnen hebben geen bewijs opgeleverd voor teratogene effecten maar wel voor foetotoxische effecten bij maternotoxische doseringen. De veiligheid van het diergeneesmiddel tijdens dracht en lactatie is niet vastgesteld. Uitsluitend gebruiken overeenkomstig de baten/risico beoordeling door de behandelend dierenarts. Siervogels en reptielen De veiligheid van het diergeneesmiddel tijdens de leg is niet vastgesteld. Fluoroquinolonen kunnen nadelige effecten hebben op ontwikkelende eieren. Uitsluitend gebruiken overeenkomstig de baten/risico beoordeling door de behandelend dierenarts.

Instructies voor gebruik Toediening via orale sondering. Dosering Vanwege fysiologische en farmacokinetische verschillen tussen het brede scala aan diersoorten waarvoor dit diergeneesmiddel geïndiceerd is, zijn de onderstaande doseringen uitsluitend als uitgangspunt bedoeld. Afhankelijk van de diersoort en de te behandelen infectie kunnen andere doseringen toepasselijk zijn, gebaseerd op een empirisch onderbouwde aanpak. Omdat tolerantie bij hogere doseringen niet onderzocht is, dient elke wijziging van de het doseringsschema gebaseerd te zijn op de baten/risico beoordeling door de verantwoordelijk dierenarts. Om een correcte dosering te garanderen, moet het lichaamsgewicht zo accuraat mogelijk worden bepaald om een te lage dosis te voorkomen. Om inhalatie van de medicatie te vermijden moet voorzichtigheid in acht genomen worden met het fixeren van dieren en toediening van het diergeneesmiddel. Knaagdieren en konijnen 5 mg enrofloxacine per kg lichaamsgewicht (0.2 ml per kg lichaamsgewicht), tweemaal daags gedurende 7 dagen Reptielen 5 mg enrofloxacine per kg lichaamsgewicht (0.2 ml per kg lichaamsgewicht), met tussenpozen van 24-48 uur gedurende 6 dagen. Reptielen zijn ectotherm (koudbloedig) en dus afhankelijk van externe warmtebronnen om hun lichaamstemperatuur op een optimaal niveau te houden voor het correct functioneren van alle lichaamsfuncties. Het metabolisme van stoffen en de activiteit van het immuunsysteem zijn dan ook in zeer belangrijke mate afhankelijk van de lichaamstemperatuur. Daarom moet de dierenarts op de hoogte zijn van de juiste, vereiste lichaamstemperatuur van de betreffende reptielsoort en van de hydratatiestatus van de individuele patiënt. Verder moet er rekening mee worden gehouden dat er grote verschillen zijn in het farmacokinetisch gedrag van enrofloxacine (het werkzame bestanddeel) bij de verschillende diersoorten, wat eveneens invloed zal hebben op de beslissing over de correcte dosering van het diergeneesmiddel. Daarom kunnen de gegeven aanbevelingen slechts dienen als uitgangspunt voor de individueel vast te stellen dosering. Siervogels 10 mg enrofloxacine per kg lichaamsgewicht (0.4 ml per kg lichaamsgewicht), tweemaal daags gedurende 7 dagen. De behandeling moet opnieuw worden geëvalueerd als er geen verbetering wordt waargenomen. Het wordt gewoonlijk aangeraden om de behandeling opnieuw te evalueren als er binnen 3 dagen geen klinische verbetering wordt waargenomen.